|
علي(ع) تبلور عشق مطلق الهي در روي زمين |
چاپ
|
|
31 مرداد 1390 ساعت 15:27 |
|
از انديشه هاي خير خواهانه و خداپسندانه در ذهنتان غفلت مجوئيد ازعلي عشق الهي را بياموزيد عدالت، كمك به ايتام وعفو و بخشش را سر لوحه زندگي خود قرار دهيد، در انتهاي اين راه پر پيچ و خم و گاه سنگلاخي زندگي، خداوند در انتظار ماست ...
اين شبها و روزهاي پربركت و پربار مقدس قدر را از دست ندهيد، آرزو مي كنم كه هر شبتان شب قدري باشد و همه روزه هايتان به طور كامل مقبول انشاالله . به نام آنكه خرد و فكر و انديشه از اوست، برخي را خرد و حكمت بربرخي ديگررجحان و برتري داد آنچنانكه شب هاي قدر را و دل پاك محمد(ص) را بر ديگر شب ها و ديگر قلوب بندگان خدا برتري داد پس در اين شب ها قرآن را نازل فرمود بردل پاك ترين بندگان خدا.
سلام و درود بر مولايمان علي(ع) كه در اين شب هاي مقدس جان خود را براي حفظ آبرو و شرف انسانيت در راه خداوند ازدست داد.
محمد (ص)آن يتيمي كه از سايه مهر و محبتي برخوردار نبود اما به اذن پروردگار يكتا خود سر منشاء مهر و محبت گشت ، آنچنان كه مولايمان نيز چنين بود و در همين شب ها فرق سرش را به پاس عشق و محبت و عدالت ، سپر شمشيرهاي جباريت تاريخ نمود، كه آن ضربه نه برسر او، بلكه بر محبان او در طول تاريخ فرود آمد.
عدالت شايد از جمله نوادر خصوصيات ربوبي است كه در جهان تنها و تنها نثار روح پر فتوح و والاي مولايمان شد .علي (ع) تبلور عشق مطلق الهي در روي زمين است.
خداوند مي خواهد كه او بر روي زمين بيايد و در بين بندگان سلوك كند و به ايشان بياموزد طريقه دوست داشتن را و زندگي را و به پيروانش طريقه شهادت را
عفو از دشمنان نشانه علوّ درجه انسان است ،حضرت اميرالمؤمنين (ع) خليفه مسلمين وقتي جانش را در راه خدا مي بخشد، به گونه اي كه از قاتل خويش نيز مي گذرد .
پروردگارا اين چه خليفه اي است، او مي خواست بگويد مي توان خليفه بود و ظلم نكرد؛ مي توان اميرجهان اسلام بود، ولي شب با شكم گرسنه به بستر رفت؛ مي توان حاكم شد، ولي به حق و حكمت حكم راند.
وقتي در بستر احتضار افتاده بود و لحظات واپسين عمر خود را مي كشيد، طعام خود را به قاتل خويش داد و فرمود: اول او را اطعام كنيد، سپس مرا، اين طريقه عرفان شيعه است.
عرفان يعني علي(ع) ' يا علي' در مورد علي(ع) چه مي توان گفت كه از فهممان فراتر است و زبانمان از توصيف صفات او عاجز و شعورمان از درك وقايع او غافل و دلمان از درك فهم بي كرانه او وامانده است.
پس بهتر است كه صفت وبزرگيش را پيامبر برگزيده خدا بگويد، دختر او فاطمه زهراي(س) اطهر بگويد ، حسين(ع) و حسن(ع) بگويندكه پدرشان كه بود ما را به اين قضاوتها چه؟
بگذاريد تا امام جعفر صادق(ع) آن مهد علم، ازعلم او بگويد ،آه ازعلي(ع) چه بگويم كه نامش جانمان را آتش مي زند .
التماس دعا
Newer news items:
Older news items:
|
